Er was eens een klein jongetje. Op een blauwe maandag leerde hij gitaar spelen. Van z'n vader. Dit was omdat het jongetje toen een keer aan het kijken was hoe deze speelde en zich bedacht dat hij hiermee serieus indruk zou kunnen maken op leuke dames. De indruk bleef voorlopig uit. De druk niet. De druk van het telkens maar weer moeten presteren. Niet dat het jongetje hieronder leed, want hij heeft z'n best gedaan hier lak aan te hebben. En dat lukte hem over het algemeen maar wat aardig.